donderdag 14 mei 2009

Gonna Change My Way Of Thinking


Ik kan mij, als buitenstaander, niet veel voorstellen bij Deezer en bibliotheken. Behalve misschien dat Deezer e.a. er met de audiovisule afdeling vandoor gaan…
Bibliotheek2.0, “Omdat de wereld verandert.”
Het is geen vertrouwde vooroorlogse lineaire verandering maar een valse, verrassende exponentiële verandering. Als er iedere wéék een auto bijkomt in de file dan is dat vervelend maar je weet waar je aan toe bent. De grafiek is rechtlijnig.
Wanneer er ieder jààr een procent auto’s bijkomen in de file dan merk je dat de aanvankelijk niet. Na een tijd gaat het grafiekje ‘ineens’ stijl naar boven en dan merk je het wel!
Wat geldt voor het aantal auto’s in de file, (de uitvinding van het wiel), geldt ook voor informatie, voor ‘de nieuwe mogelijkheden’. De beschikbare informatie in de middeleeuwen verdubbelde na, laat ons zeggen 400 jaar. (‘laat ons zeggen’ ontslaat mij ervan een bron op te geven.) Generaties volgden mekaar op zonder iets te merken. Rond de jaren 1900, laat ons zeggen, zal dat maar een dertigtal jaren geweest zijn. Ontdekkingsreizen, stoommachines brachten het besef ‘dat de wereld verandert’. De ontdekking van het generatieconflict.
De eerste computers zorgden ervoor dat, laat ons zeggen, in de jaren ’50 alleen al, de hoeveelheid kennis en informatie een paar keer verdubbelde. Dokters werden specialisten, vliegtuigen evolueerden naar ruimtetuigen en voor we het wisten waren we op de maan.
Misschien kunnen we stilaan zeggen dat in deze tijd onze mogelijkheden en informatie na een paar jaar, bijvoorbeeld, verdubbelen. Platen worden dvd’s worden abstracte digitale deeltjes van de internetcloud. Een gele briefkaart bereikt na een paar seconden de bestemmeling. Specialisten clusteren in specialistenteams om nog enigszins een overzicht op hun vakgebied te houden terwijl de politie gebruik maakt van ruimtetuigen om een overzicht op de file te hebben.
Komt er dan een tijd dat we na een week verdubbelen? En wat de week erna? En de volg…aaaargh…

dinsdag 5 mei 2009

Broadcast yourself

Een paar maanden geleden was gaan snuffelen op YouTube (ge-hoort-daar-zoveel-over-wat-is-dat-eigenlijk). Waarop ik uitkwam op een oneindig aanbod van grappige, zielige, spannende, griezelige, ontroerende, informatieve filmpjes. Lang en kort, goede en slechte kwaliteit dooreen. Verleidelijk! Ik hou van muziek, van kleinkunst-die-nu-nergens-meer-te-vinden-is, van Britse humor, van Nederlands cabaret, van de Amerikaanse slapstick: Comedy Capers, the Keystone Cops, Ben Turpin… nooit meer op tv vertoond en op geen dvd te vinden… De eerste filmpjes van Walt Disney, de eerste aflevering van Popeye… Erfgoed! Dat ligt daar voor ’t grijpen.
Ik besefte dat ik nóg twee levens nodig had. Om er wat structuur in te brengen heb ik een account aangemaakt en mij ‘geabonneerd’ op een aantal ‘channels’, waaronder BlackadderChannel. Vandaar dat het personnage in het bibliotheekfilmpje overeenkomst vertoont met Blackadder, maar het is hem niet echt.




Ik kan er moeilijk over oordelen wat YouTube voor bibliotheken kan betekenen. Mensen die via YouTube de weg vinden naar BibKortrijkChannel, moeten die nog met een filmpje wegwijs gemaakt worden over het on-line verlengen van hun boeken? Het zal zichzelf uitwijzen. Zullen er foto’s van de boekenweek op Flickr gezet worden wanneer er filmpjes op YouTube (en andere) te zien zijn?
Dat de - inderdaad licht verteerbare - Father Roderick blij is met Web2.0 dat gun ik hem. Hij stelt het wel simplistisch voor als dé oplossing voor het eenrichtingsverkeer. Blijkbaar was voor de komst van 2.0 alles eenrichtingsverkeer. De school met de meester op zijn trede, de bibliotheek waar je moest zwijgen en rap je boeken meenemen en zijn eigen kerkje waar hij op de preekstoel de gelovigen toesprak. Er zijn altijd meesters van hun trede gekomen en pastoors van hun preekstoel afgedaald. En er zijn altijd bibliotecarissen2.0 geweest.

donderdag 9 april 2009

Podcasten

Weer een ding dat duidelijk 23 x 23 andere dingen in zich verbergt. (Zijn er al andere geweest?) Ik zal eens tijd maken om de andere 528 mogelijkheden te bekijken. Naast het tradionele rondsnuffelen, waar ieder ding mee begint, heb ik mij via RSS geabonneerd op het Radio1 boekenprogramma van Friedl’ Lesage en dat is al één ding.
Er valt nog veel te ontdekken.

vrijdag 3 april 2009

Waar zit die heldere zanger?

Hebben de Grieken en de Romeinen dàarvoor – door middel van roteren, spiegelen en afronden - de uitvinding van de Feniciërs op punt gezet? Hebben de monniken dàarvoor hun ruggen en ogen verprutst. Heeft Gutenberg dàarvoor de losse letter uitgevonden en daarmee ongewild de reformatie en contrareformatie in het leven geroepen? Hebben de heren Bodoni, Garamond of Baskerville dàarvoor al die prachtige lettertypes ontworpen.
Heeft IBM dàarvoor de rechten op het gebruik van PC-DOS van Microsoft gekocht?

donderdag 2 april 2009

Appeler un chat un chat

Het Google-chatvenstertje op mijn blog is geslaagd maar ik weet niet wat ermee aangevangen. Mensen lastigvallen om als contactpersonen te fungeren ligt niet in mijn aard maar ik stel mezelf wel kandidaat als contactpersoon voor wie dat wil. Ondertussen heb ik mijn eerste chatsessie, met al@din, achter de rug. Ik stelde een vraag over Zheng He, de Chinees die op 4 februari op deze blog ook al van zich liet spreken.

U chat nu met aladin:
Ik ben al@din, kan ik u ergens mee helpen?
Visitor: Ik vraag mij allereerst af hoe ik aladin aanspreek. Beste,? Geachte, of val ik met de deur in huis? Ik volg het online leertraject 23dingen.be en één van de ‘opdrachten’, onder het item ‘chatten’ is een via chat een vraag te stellen aan al@din. Ik had vroeger al eens, zonder chat, een vraag gesteld waarvan het antwoord mij eigenlijk niet bevredigde. (Leuk voor jullie om dit te lezen) Misschien is chatten een stap vooruit…
Mijn vraag: Ik weet dat de Chinezen al in 1405 met schepen, vier maal zo groot als die van Colombus een halve eeuw later, de wereldzeeën ‘veroverden’. De naam ‘Zheng He’ (op verschillende manieren geschreven) is hierin belangrijk. Als je nu weet dat men in het westen pas in de 18de eeuw het probleem van de lengtegraden oploste, waardoor men dan pas kon varen zonder om de haverklap schipbreuk te lijden, vraag ik mij af hoe de Chinezen dat probleem in de 15de eeuw al opgelost hadden.

En: schrijft men op het einde van een chat: Met dank, of zoiets? Of maakt men zich hiermee belachelijk?
aladin: het is leuk om een chat met hallo of goedemiddag/avond te beginnen,

aladin: als afsluiting is een dank je wel erg prettig aladin: het is prettig om te weten of een vraag goed beantwoord is
aladin: ik zoek een antwoord op je vraag.

aladin: nog geen antwoord gevonden Visitor: Hallo, aladin: goedemiddag
Visitor: Ik weet uit ervaring dat het een moeilijke vraag is, ik heb zelf al overal gezocht. (Niet dat ik ervan wakker lig) Maar ik vraag mij nu wel af wat aladin méér kan doen. Werken jullie met supergesofistikeerde zoekmethodes of met verborgen zoekmachines of zijn jullie gewoon zo slim?
aladin: we zoeken met 'verborgen zoekmachines'

aladin: en komen we er niet uit dan wordt het doorgestuurd naar specialisten
aladin: een moeilijke vraag wordt eerst naar Aladin mail gestuurd
Visitor: Die specialisten zullen het verschil maken, want o.a. door de bibliotheekopleiding die ik volgde heb ik geleerd dat er meer onder de zon is dan 'google', qua zoekmachines.

aladin: precies
aladin: en natuurlijk wordt er ook gezocht in boeken
Visitor: Laat Zheng He maar rusten. Ik wil u zeker bedanken voor de gedane moeite. Hiermee is mijn eerste chat-sessie achter de rug.

aladin: graag gedaan en succes verder met Zheng he

maandag 23 maart 2009

What's up, doc?

Ik sta al zolang ik mezelf ken sceptisch tegenover de euforie bij het internetgebeuren. Nu weer bij 'Cloud computing'. Het is leuk dat je computer kan crashen zonder dat er iets verloren gaat. Je werk staat op 't internet en je bent niet langer afhankelijk van je harde schijf. Maar internet is geen 'cloud'! Je plukt je documenten niet uit de lucht! Je plukt ze van zwaarbewaakte energieverslindende servers die zich 100 km van hier bevinden. Als er in de nacht 5 cm sneeuw gevallen is of een grapjas brengt een valse bommelding, rijden de treinen een halve dag niet! Qua afhankelijkheid kan dat tellen.
Genoeg gemor(aliseer) want ondertussen ondervind ik eens te meer hoe ieder van die 23 dingen feitelijk bestaat uit 23 dingen, die elk afzonderlijk nog eens in 23 dingetjes kunnen onderverdeeld worden.
Dit zou dan mijn publiek document moeten zijn...

vrijdag 20 maart 2009

Kort

De 23 virtuele dingen werden twee weken verwaarloosd want het ware leven, zoals dat paralelle universum, die verrekte fysische wereld, zich laat noemen, trok aan mijn mouw.
Maar immer digitaal blijft de wekker die mij ieder morgen tot orde roept.
Hard return!