Ervaringen met 2.0

Een half jaar geleden werd ons in de cursus bibliotheekautomatisatie gevraagd wat wij vonden van de 2.0 ontwikkelingen. De eerste keer dat ik ervan hoorde! Interactie. Wikipedia. Inbreng...
Ondertussen heb ik een paar dingen uitgeprobeerd. RSS, Wiki's, Del.icio.us, LibraryThing en uiteraard deze weblog...
Het is boeiend maar het blijft voorlopig theorie. Door dit traject systematisch te blijven volgen hoop ik daar verandering in te brengen.

Een gele briefkaart

23 dingen nu ook in .be.
Er ligt ineens een pak werk te wachten. Nadenkwerk ook.
Ik heb het filmpje "Wiki's waarheid" bekeken en daarmee een eerste opdracht uitgevoerd. Op een gegeven moment onderstreept Andrew Keen het belang van het leren waarna hij vervolgt met "Ge leert niet door zelfexpressie".
Ge leert natuurlijk wel door zelfexpressie. Hij bedoelt de eindeloze reeks facebooks, weblogs, berichtjes waarmee gehengeld wordt naar de roes van 15 seconden roem.
Daarom op deze blog geen egotripperij. Wie mij wil leren kennen schrijft maar een gele briefkaart.

Nonkel2.0

Dat 2.0 er vroeger ook al was bewijst mijn nonkel. In de jaren '60 en '70 werkte deze man voor een groot dagblad. Hij was koerier. Dat betekende dat hij een paar keer per dag de trein nam van Gent naar Brussel (en terug) voorzien van een boekentas vol teksten en foto's. Deze waren bv. in Gent "gemaakt" om in Brussel "verwerkt" te worden of omgekeerd. Dat hij hiermee onbewust een sporende mailbox was zegt nog niets over zijn 2.0-zijn.
De job was niet veelbetekenend voor iemand die verkeerde in een milieu van journalisten, redacteuren en fotografen. Zodat hij zichzelf graag "reporter" noemde. Als kind maakte het op mij indruk wanneer nonkel vertelde dat hij een artikel in de gazet had geschreven over een of andere minister waarvan we ons nu de naam niet meer herinneren.
In werkelijkheid schreef hij onophoudelijk lezersbrieven in de krant waarvoor hij als koerier werkte. Of zijn artikels inhoud hadden, goed geschreven waren kan ik niet beoordelen, maar ze waren 2.0

RSS

Om het aantal reacties op mijn blog op te drijven, misschien zelfs van 0 naar 1 stelde ik mijzelf voor om zo'n oranje kotje RSS aan mijn blog toe te voegen. Twee uren heb ik gedwaald via settings naar feedburners en Podcast sections. Ik heb en passant een Bloglines account aangemaakt maar het is mij een raadsel waarvoor. Alles ging goed want "mijn instellingen werden altijd opgeslagen". Toch moet ik iets fundamenteels verkeerd begrepen hebben want er staat nog geen oranje kotje.
Pech voor wie zich hièrop wil abonneren!

Verdwaald

Ja, ik ben dus een beetje de weg kwijt. In 't wilde weg
heb ik mij via Google een account voor YouTube aangemaakt omdat ik mij wilde abonneren op Monthy Pyton, maar eerst moest ik iets anders doen, iets, wat ik deed, waardoor ik vergeten was dat ik dit allemaal begonnen was om eens te kijken hoe "podcasten" precies werkt.
Digitale broodkruimeltjes? Ik wilde weg!

Alweer een kilometer

Ondertussen ben ik al een klein beetje meer thuis. Ik heb RSS "aangesloten", en na een beetje experimenteren aan een aantal mensen aangeraden. Via het ouderwetse e-mail want mijn facebook bevat welgeteld twee vrienden, mijn dochter en mijn broer. (zoon zit in Mechelen) Daar zal in de toekomst niet veel aan veranderen, ik heb immers alleen een paar proefkonijnen nodig om alles zo'n beetje in te oefenen. Misschien, wanneer ooit 23dingen in Vlaanderen van start gaat, dat er een aantal mensen bijkomen.
Ik heb ondertussen ook mijne weblog opdracht gegeven een aantal andere weblogs te volgen, o.a. http://www.commissaresse.be/ (en wat ik dacht gebeurt: er wordt een link gemaakt.)
Ziezo, dàt wou ik weten.

Een paar uur later

Ik sta al wat verder.
Een vraag die in mij opkomt: Facebook, chatten, blogs bijhouden en reageren op andere blogs, (dat eerst allemaal onder de knie moeten krijgen)... Wanneer doèn mensen dat allemaal?